De engel van het innerlijk landschap

De engel zong,
niet in woorden
maar in tonen,
met een frequentie
die zijn hart zuiverde
zijn ziel beroerde
zijn gedachten temperde

Verleidelijk als een sirene
met haar betoverend gezang
lokte zij hem
naar de top van de hoge berg
waar hij zijn innerlijk
landschap kon overzien
en de engel hem wees
op al het moois dat er groeide
zodat hij in extase hakkelde
goh, dit had ik niet gedacht

De engel gaf hem even de tijd
om van de verbazing te bekomen
maar dan sprak zij gestreng
‘Dat betekent natuurlijk niet
dat je nu op je lauweren kunt rusten
ledigheid is des duivels oorkussen
zie je die lange schaduw
van die hoge donkere boom
die ontneemt de bloemen
die daar willen bloeien
de warmte en het licht
van de zonnestralen
kom, fluks aan het werk
die boom moet er uit

En als dat gedaan is
haal dan wat tegels
bij de Formido of zo
en maak een terras
zodat ik bij een volgende bezoek
mijn bikini kan meenemen
en ik je dus mijn adviezen
al zonnend kan geven
o, en dus ook niet vergeten
een zwembadje voor een frisse duik
want het raakt hier nog wel eens oververhit

een nieuw boompje voor wat schaduw
hoort er natuurlijk wel bij
maar niet te groot
en wel regelmatig snoeien
want alles is subliem
wanneer het de juiste plek
en de juiste maat heeft’.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>