Een plaats voor mooie gevoelens

Soms kun je van die mooie gevoelens hebben. Bijvoorbeeld als je in de natuur bent, en je beseft dat je een groots wonder aanschouwt. Of, wanneer je net een contact met iemand hebt gehad die je het gevoel gaf een stukje goddelijkheid in een mens te hebben ervaren. Of, wanneer je in het voorjaar de eerste zonnestrelingen op je huid voelt. Of, wanneer je naar muziek luistert die je ziel raakt.

Helaas zijn die gevoelens er altijd maar tijdelijk, ze zijn vluchtig als een vlinder die voorbij vliegt, als een lieflijke geur die wordt voorbijgedragen op de wind. En als je ze amechtig wil vasthouden dan verdwijnen ze als sneeuw voor de zon, want mooie gevoelens verdragen geen angst voor verlies.

Het geeft mij een fijn gevoel om te denken dat die gevoelens niet echt verdwijnen maar dat ze ergens naar toe gaan. Naar een plaats waar ze tot in de eeuwigheid zullen blijven, en waar God en zijn engelen, en de mensen die het aardse bestaan achter zich hebben gelaten, er blijvend van kunnen genieten. Dat het een soort licht-heid vormt van zuivere vreugde waarin iedereen die geestelijk is, of is geworden, zich mag koesteren.

Zee en rotsen

Eigenlijk zijn wij mensen dus ook bedoeld om een soort omvormers van donkerte naar licht te zijn, die lelijkheid omvormen tot schoonheid, verdeeldheid tot eenheid, haat tot liefde… Althans we zijn hier om dat te leren, denk ik, vermoed ik. Immers, in de heilige geschriften staat in Genesis dat de mens goed en kwaad moet leren kennen. Echter alleen kennen heb je natuurlijk niet zo veel aan, dat is net als dat je voor je rijbewijs alleen maar een theorie-examen doet. De bedoeling zal dan ook zijn dat je het leeft. En dan gaan er dus heel veel van die mooie gevoelens naar die plaats voor mooie gevoelens. Want als je zelf veel mooie gevoelens maakt, besmet je anderen daar ook mee en gaan die ook meer mooie gevoelens maken. Mooie gevoelens zijn als golfjes op het water op een mooie zomerdag die het zonlicht duizendvoudig weerkaatsen, en zo duizenden kleine zonnetjes doen ontstaan.

En als je dan tijdens je verblijf hier op aarde hebt gezorgd dat er heel veel mooie gevoelens zijn gemaakt, dan zal je ook je deel ontvangen als je uiteindelijk naar de plaats gaat waar ook de mooie gevoelens naar toe gaan. Maar eigenlijk krijg je je deel ook al voor die tijd, want mooie gevoelens maken maakt gelukkig. Zoals een oud Chinees spreekwoord zegt dat zojuist door mij is bedacht: ‘Wie mooie gevoelens maakt en ze vrijelijk aan anderen geeft, die ontvangt het loon ter plekke’. Ja, die oude Chinezen, die snapten het!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>