Als een cobra

Tart mij en ik kan ongelofelijke dingen. Dat heeft een vlieg zojuist ervaren. Het beest bleef maar doorgaan met me te pesten, ondanks dat ik hem diverse keren telepathisch had gewaarschuwd. Verbaal waarschuwen helpt namelijk helemaal niet, zo heb ik meermaals vastgesteld. Zelfs krachttermen helpen niet. En ook het dreigement dat ik een vliegenmepper ging kopen boezemde dit beest geen angst in. Maar helaas, telepathische waarschuwingen dus ook niet. En toen ik een tijdschrift in de hand nam ging hij niet meer zitten. Ja, een paar keer op mijn slagarm, dat wel. Hij bracht mij werkelijk op het randje van de wanhoop; in die hersengebieden waar de vecht- of vluchtreactie wordt gestart. En in dit geval mag duidelijk zijn dat mijn woede een voorkeur voor de eerste actie had.

Vliegenvangende kikker

En die actie was doelmatig als de roltong van een moeras-eyed boomkikker, of als de trefzekere uitval van een cobra. Schijnbaar als vanzelf schoot mijn hand uit en greep de zich tijdens de vlucht veilig voelende maar zich vreselijk vergissende arrogante rotvlieg. Triomf, hebbes, het gevoel alsof je een honkbal het stadion uitslaat…, tenminste, ik kan me voorstellen dat dat zo voelt. De vlieg heeft de actie niet goed doorstaan. Maar ja, dat is het risico van zijn gedrag. Hij mocht hier vrij rondvliegen, en genieten van het feit dat het hier niet brandschoon is. Mij tarten was volstrekt onnodig en onverstandig.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>