Zo’n rotwoord

Ik ben totaal ongeschikt voor het plegen van suïcide. Ja plegen, want het mag wettelijk gezien niet. Maar ik zou het ook niet kunnen denk ik. Ik ben er niet voor in de wieg gelegd. Qua psychische constitutie dan. Zo zou ik nooit van een hoge plek naar beneden kunnen springen, omdat ik domweg niet op zo’n hoge plek durf te komen. Ik heb namelijk hoogtevrees. En het is natuurlijk ook wel vreselijk tegenstrijdig om naar beneden te springen terwijl je hoogtevrees hebt. Aan de andere kant is het wel een ultieme manier om van je fobie af te komen. Exposure heet dat; je angst trotseren.

Voor een trein springen komt ook niet in aanmerking. Het idee dat ze dan de stukjes weer bij elkaar moeten rapen, brrrr. Verhangen lijkt me ook niks. Dat ziet er toch niet uit, dat is zo respectloos naar jezelf toe. Je schijnt dan ook in je broek te plassen, en dan hang je daar met je tong uit je mond en een natte broek. Wat een afgang, zo onwaardig, en zo irri voor degene die je vindt. Die schrikt zich helemaal het laplazarus. Maar ja, wat dan?

Verdrinken schijnt wel een mooie dood te zijn zo vertellen mensen die verdronken zijn en het konden navertellen. Of zoiets. Maar ja, ik heb koudwatervrees, en wanneer is de watertemperatuur in Nederland dusdanig dat verdrinken een beetje aanlokkelijk wordt?

Eigenlijk lijkt me het mooist om te gaan tijdens de meest aangename bezigheden die er zijn, dus tijdens het vrijen of tijdens het eten. Tijdens het vrijen verscheiden is alleen zo lastig. Misschien moeten ze daarvoor een soort viagra uitvinden die dan meteen na het klaarkomen de dood veroorzaakt of zo? Zou technisch wel mogelijk moeten zijn lijkt me. Maar ja zolang het er niet is, heb je er ook niks aan. Maar wacht eens, er bestaat toch ook zoiets als wurgseks. Hmmm, dat lijkt me wel wat. Dat je geliefde op een mooi moment het licht uit doet. Maar ja, dan moet je wel een geliefde hebben en moet die dat ook willen. En trouwens, daar kan je geliefde dan ook grote problemen mee krijgen, want dat mag natuurlijk weer niet. Daar moet dan weer eindeloos in de politiek over gedelibereerd worden, net als over bijvoorbeeld euthanasie, en als het eindelijk mag, ben je al lang een natuurlijke dood gestorven. Bovendien zou ik geen suïcide plegen als ik een geliefde had. Want wie de liefde heeft, heeft het leven.

Maar goed als je dan geen geliefde hebt maar je wel een hele goede kok weet, is suïcide plegen door het eten van een overheerlijke maaltijd misschien nog wel de beste optie. Je doet er gewoon wat chemische dingetjes door die wat lichaamsfuncties doen ophouden. Simple as what, de farmaceuten hebben zat van dat soort middeltjes op de plank liggen. De meeste om er zogenaamd mensenlevens mee te redden, maar ze werken ook heel goed omgekeerd, zeker bij een hogere dosis. Een voordeel van deze methode is ook dat je een oude traditie weer in ere hersteld, namelijk die van het galgenmaal.

Maar ja, ook bij de prettiger methoden is suïcide niet zo mijn ding hoor. Het is zo definitief, en dat vind ik toch zo’n rotwoord. Dat komt omdat ik eens een gedichtje kreeg van een dame op wie ik hevig verliefd was, en dat eindigde met dat klotenwoord; definitief. Killing.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>