Categorie archief: Uncategorized

’s avonds een uurtje

Ik schreef al eens een artikel over hoe bepaalde zienswijzen zoals complottheorieën tweespalt kunnen veroorzaken in relaties. Op Facebook zag ik dit relaas voorbij komen van een man die zijn relatie op de klippen zag lopen doordat zijn vrouw zich verloor in de complottheorieën die de ronde doen over covid: “Mijn partner. . . zo lang ik haar ken een nuchtere vrouw, tot covid. . . Toen kwam ze plots met “haar onderzoek”. . . het hele internet lezen, maar dan wel de duistere kant, en de pagina’s waar zij een voorkeur voor had. . . waar bedrijven en overheid het kwaad van de mensheid zijn. . . Waar mensen hun recht op leven verspeeld hebben door allerlei duistere complotten door de laatste eeuwen heen. . . Echt te bizar voor woorden. . Hoe Lewis Caroll in 1865 allerlei verwijzingen naar Corona zou geschreven hebben en de machtsovername duidelijk voorspeld werd. . . Hoe militaire groeperingen de mensenrechten aan banden leggen in onze westerse wereld. . .

Sindsdien valt er met die persoon niet meer samen te leven, want ze staat niet open voor een discussie of iemand anders zijn mening. ” . . . “En uiteindelijk word je doodmoe van al die negativiteit, want het gaat altijd maar weer over hetzelfde. . Elk gesprek, over welk onderwerp dan ook, verzandt in een gesprek over normen en waarden waarbij ik het goedgelovige schaap ben omdat ik positief probeer te blijven en me niet laat opjutten door fake news. “

Persoonlijk denk ik dat zo’n relatie wel zou kunnen overleven wanneer je vasthoudt aan de liefde voor je partner en die niet laat ondersneeuwen door meningen over het wereldgebeuren. Er kan zelfs wel een interessante uitwisseling ontstaan als beide partners open staan voor feiten en argumenten. En misschien moet je er dan gestructureerd wat tijd voor maken. Bijvoorbeeld ’s avonds even een uurtje, net als dat je een potjes scrabble of schaak speelt. Of nog toepasselijker, Mens erger je niet. En als één en ander dan met humor gerelativeerd wordt kan het nog leuk worden ook. 😉

Welkom

KoffieWelkom in mijn digitale leeshoek. Maak het je gemakkelijk en neem een kopje koffie of iets anders. Om te beginnen even kort wat info over de inrichting van deze website. In het menu hierboven en aan de zijkant staan artikelen waar je op kunt klikken.

Hieronder op dit moment ‘on top’ een handleiding voor het mindfull uitschakelen van bloeddorstige muggen (het seizoen begint weer), een column met als onderwerp liefde en vrijheid, en een heus interview met God. Veel lees- en denkplezier,

Machosofty

Update 22-02-2018: Zojuist is ook mijn boek ‘Een plaats voor mooie gevoelens’ uitgebracht. Het is verkrijgbaar in boekwinkels maar ook via de webshop van de uitgever: https://www.elikser.nl/een-plaats-voor-mooie-gevoelens.htm

 

een plaats voor mooie gevoelens

Update 10-11-2018:

En weer een nieuw boek:

Zeker weten eerste boek 2

Update 18-11-2019

Een heruitgave:

Een leven na de dood cover compleet (2)

Update 26-11-2019

Een nieuw boek:

 

 

Nieuwe-omslag-_2_

Mindfulle muggenjacht

Ik heb eens ergens gelezen over een religieuze orde waarvan de aanhangers op geen enkele wijze dieren wilden schaden. Ze aten veganistisch, letten tijdens het lopen op dat ze geen mieren of andere kleine dieren vertrapten, en ze zetten nooit zomaar een schep in de grond omdat ze dan een regenworm doormidden zouden kunnen spitten. Volgens mij waren het de Katharen. Ik heb daar wel wat mee. Ik eet vegetarisch, tijdens een wandeling stap ik zorgvuldig over colonnes mieren of een slak heen, en wanneer ik langs de waterkant een paar eenden zie zitten loop ik er met een boogje omheen zodat ze niet uit schrik weer te water hoeven.

Er zijn echter grenzen aan mijn mededogen met dieren. Met muggen heb ik bijvoorbeeld geen enkele consideratie. Zeker niet wanneer ze ’s nachts in mijn slaapkamer rond zoemen. Een zoemende mug zorgt er voor dat ik onmiddellijk mijn ogen opensla, dat mijn lijf verstrakt, en er een moordlustige blik in mijn ogen verschijnt. Mijn hele systeem is op zo’n moment binnen een fractie van een seconde klaar voor de jacht, een verbeten jacht gericht op behoud van bloed en nachtrust, en dus om de vijand te doden. Dat betekent echter niet dat ik dan meteen mijn bed uitspring, het licht aan doe, de vliegenmepper of een tijdschrift pak, en de bloedbeluste belager ga zoeken. Muggen zijn uitermate behoedzaam en zo gauw je het licht aandoet verstoppen ze zich, waardoor je eindeloos aan het zoeken blijft. Ik heb een slimmere methode ontwikkeld; een passief agressieve strijdwijze.

mosquito-1332382__340

Ik trek, ook als het warm is, de dekens tot aan mijn kin omhoog, zodat alleen mijn hoofd als voederplek voor de mug overblijft. Vervolgens denk ik “kom maar mugje ik heb heerlijk bloed, doe je tegoed”. Dat is heel belangrijk want als je gaat liggen denken: “kom maar op kreng, ik plet je”, dan voelen ze dat en komen ze niet. Muggen hebben een neus voor bloed, maar ook voor stofjes die je agressief en dus bedreigend maken. Wil je een mug te grazen nemen, voel je dan één met het beestje, en gun hem liefdevol je bloed. Dat is natuurlijk niet zo heel gemakkelijk, het vergt dat je kunt schakelen van haat naar liefde, en dat kan enige oefening vergen. Een training in mindfulness is een aanrader. Ik heb er ooit een cursusje in gedaan en dat helpt me enorm bij de muggenjacht. De geveinsde gevoelens van liefde en de voorgewende bereidwilligheid om als prooi te dienen hoeven echter ook niet langdurig opgebracht te worden. Het is geen mentale krachtsinspanning die boeddhistische volharding vergt. Mijn ervaring is dat de mug de uitnodiging binnen enkele minuten aanneemt, en op het enige plekje landt waar zij (het zijn de vrouwtjes die prikken) me nog te grazen kan nemen, mijn gezicht. Een ideale plek natuurlijk want je gezicht bevindt zich dicht bij je oren, en dus hoor je haar heel goed aankomen. Bovendien heeft de huid van je gezicht veel gevoelszenuwen en dus voel je ook de zachte landing zodat je weet waar de liquidatie plaats dient te vinden. De rest is een kwestie van een goede gevoel/hand coördinatie… Als ik mezelf dan volgens deze doeltreffende strategie een flinke pets op mijn wang heb gegeven, en ik geen gezoem meer hoor, val ik bijzonder voldaan is slaap. Ik heb een oorlog gewonnen, de wereld is weer veilig.

‘Liefde is vrijheid’

Ik liep naar de andere kant van de dansvloer en vroeg of ik even bij hen mocht zitten. Natuurlijk mocht dat. Ik vertelde dat ik hen een compliment wilde maken voor hun dansperformance. Ik had namelijk al vaak van ze genoten. Ze dansten samen met zoveel passie dat de erotiek er vanaf spatte. Niet ordinair maar heel intens. Je zou niet zeggen dat ze rond de zestig waren. Hij had ook 45 kunnen zijn, en zij had blond krullend lang haar en een figuur waar heel van meisjes van 18 jaloers op zouden zijn. En alles wat ze deed, deed ze met de intentie van een wervelstorm. Enkel de kreukjes in haar gezicht vertelden een ander verhaal.

tango-1282847__340

Ik dacht dat ze een stel waren, maar tot mijn grote verrassing bleken ze elkaar al jarenlang enkel op de zaterdagavond te zien. Ze hielden niet van de gebondenheid van een relatie. Vrijheid was hun motto. Wat me wel opviel was dat vooral hij die vrijheid propageerde. Zo deed hij dat door me te vragen wat liefde was. Ik opperde dat liefde onder meer inhoudt dat je elkaar graag ziet, dat je graag bij elkaar bent. Hij keek me ongelovig aan; hoe kortzichtig kon iemand zijn? Hij sprak het uit als een goeroe: ‘Als je van elkaar houdt, laat je elkaar vrij’, ‘liefde is vrijheid’. Ik bracht er tegenin dat je ook de vrijheid hebt om graag te willen genieten van elkaars gezelschap, wat een ietwat wazige discussie opleverde.

Natuurlijk had ik het hele idee ‘dat liefde vrijheid is’ kunnen ridiculiseren, door op te merken dat opperste liefde dan dus zou kunnen betekenen dat je elkaar helemaal niet ziet, of zoiets. ‘Schat ik hou zo ontzettend veel van je, ik hoef je dit weekend niet te zien. Doei.’ Ik kwam echter niet op dat idee en evenmin vroeg ik hem of hij zich weleens afgevraagd had of hij misschien last zou kunnen hebben van bindingsangst.
Het was de pienter ogende student die de glazen opruimde die een passende afsluiting gaf aan de strijdvaardige uitwisseling van gedachten en opvattingen. Mijn gesprekspartner maakte van zijn verschijnen gebruik door hem te vragen naar zijn opvatting over de waarde van vrijheid. De jongeman dacht geen moment na, het leek bijna alsof hem de vraag een half uur van tevoren was gesteld, zo snel kwam het antwoord: ‘Vrijheid is een illusie mijnheer’. We hebben hem niet gevraagd wat hij van de liefde vond.